Nereden başlasam bilmiyorum. Bir yerden başlamak gerekiyordu ve ben de aldım elime bilgisayarı başladım yazmaya :) O zaman hoş geldiniz serinus’un oje hikayesine deyip başlayalım :) Oje ile olan hikayem biraz acıklı benim. Henüz 3 yaşındayken tırnak yemeye başladığımdan uzun süre güzel ojeler süremedim bu süreçte güzel tırnaklı insanlara imrenerek geçti hayatım :) Henüz küçücük bir kızken 3-4 yaşlarımdayken oje ile halam sayesinde tanıştım. Miniminnacık biz kızken halam tırnaklarıma ojeler sürerdi. süslerdi püslerdi beni, eğlenirdik böyle. :) akşam babamın gelme vakti gelince de ben biraz korkar ellerimi popomun altına alıp otururdum görmesin de bişi demesin diye. :) Küçük olduğum için izin verilmezdi tırnaklarıma oje sürmeme. Tırnaklarımı yediğim için miniminnacık şekilsiz tırnaklarım vardı. Ojelerin rengine hayran kalmama rağmen sürdüğümde şekilsiz olan tırnaklarımda kötü kötü görünür daha da üzerdi beni. Tırnak yemeyeceğim artık, tırnaklarım uzasın bende halam gibi güzel güzel oje süreceğim deyip kendimi avuturdum. 3-5 saat bile sürmezdi bu etki. :) Hıı bu arada uzun uzun tırnakları vardı halamın düzgün şekilli. Serinus2 nin tabiriyle tam oje tırnağı yani :) uzun yılar böyle geçti benim için nerede oje görsem tırnaklarıma sürsem üzülürdüm ve kızardım kendime. En çok da Nesrin ablanın ojelerine hayrandım. Kendisi babamın kuzeninin kızı olur. Benden yaşça hayli büyüktü. Evleri hemen karşımızdaydı, çook severdi beni annesi ayla teyze. Sık sık gider gelirdim onlara. Gidip geldikçe de Nesrin ablanın odasında renk renk ojeleri gördükçe aklım çıkardı. :) Ojeyi sevdiğimi bildiğinden olsa gerek,   kırmızı, beyaz renk renk ojeler sürerdi tırnaklarıma. O zamanlar parlatıcı  ojeye pek anlam veremezdim renksiz diye oje dediğin renk renk olmalı derdim :) (bu arada aklıma gelmişken sık sık bloglarda karşılaştığım gülşah marka süngerli asetonu 1998 ya da 1999 yıllarında ilk onda görmüştüm ben. Güzel bir kıvamı vardı süngerinin, çok severdim oje sürdükten sonra onunla silmeyi.) Neyse efendim uzun yıllar böyle geçti gitti.. 1999 yılında annemle acı oje diye bir kavram olduğunu öğrendik ve gittik eczaneden Pastel marka acı oje aldık. o zamanlar ojeler böyle heryerde satılmazdı, hele ki acı oje ilaçtı bizim için :)  ve ben tırnaklarımı artık yemek istemiyordum. Ben de oje sürmek istiyordum. Hem söz de almıştım annemden, turnak yemeyi bırakıp tırnaklarımı uzatınca oje de alacaktı bana renk renk. ;) Nitekim haziran aylarında başlamış olduğumuz bu süreç 17 ağustosa kadar devam etti tırnak yemiyordum artık tırnaklarım uzamaya başlamıştı. Taa ki 17 ağustosta meydana gelen depreme kadar… Depremden sonra ben yine korkudan tırnaklarımı yemeye başladım. :( uzun bir süre de böyle devam etti bu. 2007 yılı  yazında bırakmıştım  bu alışkanlığı :) yine uzadı tırnaklar, kırmızı ojeler sürülmeye başlandı. Pembeler, beyazlar derken renk renkti bizim tırnaklar ama ne yazık ki bu da çok uzun sürmedi :@. araya bi öss’ye hazırlanma süreci girdi ve yine gitti tırnaklar :s stres altında ya da kendimi yalnız bulduğum her anda tırnaklarımı ağzımda buluyordum iğrenc bir davranıştı ama farkında olmadan gerçekleşiyordu. Film izlerken bir bakıyordum hop tırnaklar yine gelmiş ağzıma. Neyse ki üniversiteyi kazanınca bu davranışı kendiliğinden bıraktım.Ama bu süreç hiç kolay olmadı. Bırakma süreci esnasında sık sık tırnaklarımı ağzıma götürüyordum. Tırnaklarımı yemiyordum ama bu sefer de yeni bir alışkanlık edinmiştim küçük çocuk gibi elim hep ağzımdaydı. Belirtmeliyim ki bu süreçte en büyük destekçim “Canım”, kız kardeşlerim “serinus2” ve “serinus3” oldu. “Canım” kızları da örgütlemişti. “Elini ağzında gördüğünüz an bir tane patlatın  eline.” diyordu bilhassa serinus3 pek keyif alıyordu bu görevi yerine getirmekten :) çok uzadı bu hikaye ama bitiriyorum artık :) 3-4 yıldır yemiyorum artık tırnaklarımı. Ömür boyu çıkardım pis bir alışkanlığı hayatımdan. :) Gel gelelim böyle büyük derecede oje merakım nasıl ortaya çıktı. Bu oje merakımda yol arkadaşım “Canım” sayesinde ortaya çıktı. :) Bir akşam mesaj attı “Ne yapıyorsun.” diye :) Ben de o an oje sürdüğümden “Oje sürüyorum.” diye cevapladım. Bunun üzerine bir yarım saat kadar sonra bana bir kaç link yolladığını ve izlememi söyledi. :) Benim “Canım” water marble dediğimiz ebru uygulamasını, gazete kağıdı uygulamasını ve yapılan bir kaç desenin youtube dan videolarını atmış bana. Bunları izleyip ojeyi böyle kullanmam için :). Bayıldım. Tabi ben de hiç durur muyum 3-4 saat uğraştım. E malum Flormar’la gerçekleştiremedim bu water marble uygulamasını. Ojeyi daha suya döker dökmez donuyordu. Video izledikçe videolarda kullanılan markaları gördüm ve öğrendim ki kaliteli ojeler varmış bunlar çok pahalılarmış ve water marble bunlarla daha rahat yapılıyormuş. :) böyle inceleye inceleye, araştıra araştıra ben de başladım artık desenler yapmaya, resimler çizmeye :) Eee tabiki desen yapmam için gereken malzemeler ve bu işe başlamam için alınan renk renk ojeler de “Canım” ın yılbaşı hediyesi oldu. :) Bana taa Çinlerden noktacık kalemleri, fırça setleri, fimolar ve benimle oje alışverişlerine çıkıp renk renk ojeler aldı :) İşte benim hikayem de bu biraz uzun oldu ama affınıza sığınıyorum artık ;). Buradan daha sık görüşmek üzere kendinize iyi bakın :)

8 Comments on ilk :)

  1. yazdıklarını okurken seni ilk defa gözlerimin önünde canlandıramadım bana bambaşka biri gibi geldin ve seni aslında ne kadar az tanıdığımı ve eskiye dair çok az şey hatırladığımı farkettim. yazdıkların gerçekten çok içten ve duygu yüklü.. yeni başlangıçlar için güzel bir yazı olmuş umarım başarılı olursun. ayrıca senin bu konuda olan yeteneğin seni ojeye ilgisi olanlardan 1-0 öne geçiriyor. bunları yazarken gerçekten çok heyecanlandım ama kısa güzel olduğunu düşünüyorum umarım beğenirsin *.*
    seni çok seviyorum….

    Serinus2…

  2. Sımsıcak bir hikaye bu.Okurken hem gülümsedim hem de duygulandım…Renk renk, çeşit çeşit bir sürü ojelerin olsun ve onları gönlünce sürmen dileğiyle ;)

    • çok teşekkür ederim :). Şimdi tırnaklarını yiyen minik çocuklar görünce öyle üzülüyorum ki çoook iyi anlıyorum onları, kızları hemen yanıma alıp güzel güzel konuşuyorum onlarla. bak ben de eskiden tırnaklarımı yediğim için oje süremiyordum ama şimdi renk renk sürüyorum sen de bırakabilirsin diyorum ;) çook kötü bir alışkanlık çook :(

1Pingbacks & Trackbacks on ilk :)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.